niks voor mij

De misofonie therapie in het AMC is niks voor mij! na 4 sessies ben ik gestopt.

Ik ga niet te veel op details in en ik zou de therapie zeker bij iedereen aanraden want iedereen ervaart het natuurlijk anders! Ik denk zelf dat ik een iets intensievere vorm van therapie nodig heb omdat ik toch een (volgensmij) heftige vorm van misofonie heb.

Ik besef me nu wel dat dit iets is waar ik nooit vanaf kom en waarmee ik moet leren leven. Ik probeer dus nu ook zelf iets meer stil te staan bij mijn boze, irriterende gedachtes en ik probeer deze om te vormen. Daarmee bedoel ik dat ik niet te lang probeer te blijven hangen in ”wat denkt deze persoon wel niet? ben je niet opgevoed ofzo” en meer probeer te laten gaan. Even een paar keer rustig ademhalen, tegen mijzelf zeggen dat het maar een geluid is en door met mijn leven.

Dat klinkt natuurlijk heel makkelijk, en dat is het niet. Maar het gaat wel al beter. Ik denk dat als ik dit lang genoeg volhoud, ik er best veel mee kan bereiken.

 

Het is weer zo ver, SE week! super leuk…

Ik heb net een toets gehad dus ik wou even rustig koffie drinken in een cafeetje vlakbij school zodat ik ondertussen kon leren, weg van de drukte op school.

Maar als ik binnenkom zie ik al gelijk 2 dikke mensen met hun dikke kind taart eten en koffie & chocomelk drinken. Het eerste wat in me opkomt: ”neem een fucking salade”. En precies waar ik bang voor was gebeurde; gesmak, geschraap, bestek, geroer, gezeik, gepraat…….. mag ik steken?

Die mensen roeren in hun kopje alsof ze bezeten zijn en kijken ondertussen naar het schuim dat op hun koffie drijft alsof ze de fucking liefde aan het bedrijven zijn met hun koffie?! doe normaal. De moeder en t kind zijn klaar en nu is het alleen nog wachten tot papa zijn taart naar binnen heeft gewerkt, daarna kan ik leren. De moeder en t kind praten zachtjes tegen elkaar want dat schijnt beleefd te zijn, nou ik heb liever dat je schreeuwt want ik hoor het speeksel van je gefluister tegen de muren kletsen. Misschien ben ik dan ook wel weer een beetje een zeikerd maar ach dat weten we nou wel. Als mama eindelijk ff dr bek houdt en papa zijn bord schoon likt, begint het zoontje als een hamster op nootjes te knagen. Als dat al niet erg genoeg is, houdt hij het vast alsof hij 3 is (hij ziet eruit als 13) en knaagt hij t langzaam af waarbij alles op de tafel valt….

EINDELIJK rotten ze op. Nu kan ik leren. Maar nee hoor, voordat ik mijn boek open kan slaan komt er een stel op dezelfde plek zitten en bestelt koffie. Bij koffie krijg je een koekje dus die werken ze ook om de beurt naar binnen (ik snap niet waarom ze niet gewoon tegelijk kunnen eten maar oke). Ik zag al dat die vrouw nooit heeft leren eten, maar het was maar een koekje. dat is zo voorbij. Toch?

Nee hoor, daar komt de tosti. Ze eten samen super romantisch en smakkend hun tosti op. Ik zie de vrouw haar tong alle kanten op gaan, met eten en al terwijl te praat. Is er iets met haar kaak? is ze debiel? is ze niet opgevoed? achterlijk mens.

En daar zit ik dan. Boeken dicht, koffie op, boos op mijn laptop te typen ipv te leren. De smakkende mensen zijn alweer weg en gaan verder met hun leven terwijl ik nog helemaal in het moment zit.

Ik ben gister thuis gebleven van school omdat ik erg overprikkeld was van alle geluiden. 

Vandaag ben ik wel weer naar school gegaan en de dag begon al lekker. 

Vorige week heb ik een theater voorstelling met school gehad dus gingen wij deze les de beelden terug kijken. Ik ging zitten en zag al thee op tafel staan. Hoewel ik ook moeite heb met drink geluiden (ivm slikken) kon ik het nog wel hendelen, gelukkig staan er geen koekjes op tafel!

Maar ik had te vroeg gejuigd want de koekjes kwamen nog geen minuut later op tafel. Stroopwafels! Met een heerlijk krakende verpakking waarbij het klinkt alsof mensen mij expres willen triggeren. Waarom kan je niet gewoon dat **** koekje eruit halen ****?! 

Zoals gewoonlijk heb ik mijn noise cancelling oortjes ingedaan en toen was het wel te doen. Het was alleen jammer dat ik hierdoor de mensen minder goed kon verstaan als zij iets vertelden over de voorstelling en wat zij ervan vonden. 

Nadat ik al een kwartier met oordoppen in zit, zegt de docent (klassikaal) “Zoe, doe je oortjes eens uit!” Ik kijk haar vervolgens boos en ongebrijpend aan. Ze weet toch van mijn misofonie? Al snel snapt ze mijn blik en zegt ze “oh… of…” ik kan alleen maar nee schudden en de docent gaat verder met de les. Ondertussen kijkt de helft van de klas me aan alsof ik een debiel ben want “wie heeft er nou weer zijn oortjes in het is toch gezellig?” 

Ik heb vorig jaar aan mijn eigen klas verteld van mijn misofonie maar bij de drama les zit ik met nog een andere klas gemixt, vandaar dat de helft niet van mijn misofonie wist. 

Als de helft van de klas een pen gaat pakken, komen 3 mensen naar mij toe en vragen waarom ik oortjes in heb. Ik tril een beetje en weet niet goed hoe ik het moet vertellen. Want ookal heb ik het 100 keer gedaan, hoe vertel je dat je bij wijze van spreken kan janken wanneer iemand met zijn handen wrijft?

Ik vertelde kort dat ik een stoornis heb waardoor ik een sterke emotionele reactie krijg op bepaalde geluiden en heb daarbij voorbeelden genoemd. Ik kreeg als reacties “oh oke” en “de moeder van een vriendin van mij heeft dat ook”. Nu kon iedereen weer verder met zijn leven. 

Ik weet nou niet of ik blij ben met het feit dat ze het weten of niet maar er is niets aan te veranderen en wie weet kunnen ze nu meer begrip opbrengen voor “het stille meisje in de klas die steeds haar oordoppen in doet”. (Dat is tenminste hoe ik denk gezien te worden). 

Nu de koekjes weg waren en iedereen zijn thee op had dacht ik “ah nu kan ik mijn oortjes wel uit doen!!” Nou nee. 

Mijn docent zit nog lekker in haar eentje al pratend koekjes te eten en als een meisje aan haar vraagt of ze mag eten antwoordt de docent “ja zolang je niet op de grond kruimelt”

ZO LANG JE NIET KRUIMELT? Pardon maar is dat het grootste probleem wanneer iemand eet? Ik snap best dat je niet 24/7 rekening met mij kan houden en dat je het vaak vergeet. Maar als je mij net klassikaal te kakken hebt gezet (zo voelde het) en je gaat vervolgens verder met eten terwijl je WEET van mijn misofonie en je laat het meisje die NAAST MIJ zit eten…. sorry dan ben ik niet meer gezellig. 

Dat was even wat frustratie die eruit moest en nu kan ik weer verder met mijn dag 😊

Fijne dag allemaal en iedereen die behoefte heeft om te praten mag een berichtje sturen natuurlijk!

Vereniging misofonie NL

http://verenigingmisofonie.nl/

Op deze site kun je over misofonie lezen. Er staan tips, verhalen van lotgenoten, informatie over behandeling en wat er over misofonie in de media wordt besproken!

Ik heb trouwens ergens gehoord dat misofonie eindelijk door wetenschappers erkend is als mentale ziekte! Dit betekent dat er meer geld zal komen voor onderzoek.

Ten slotte wil ik vertellen dat ik voor een schoolproject 6 psychische stoornissen heb geschilderd, waaronder misofonie. Vereniging misofonie NL heeft hier een foto van geplaatst op hun website bij lotgenoten verhalen. Ik wil hem hier ook graag delen.

Mocht je mijn schilderij zelf ook ergens willen posten zou ik je wel willen vragen mijn naam erbij te vermelden: Zoë Scarlett Nieuwendijk.

misofonie-schilderij-door-zoe

therapie

Ik heb weer een tijdje niet geschreven dus ik vond het tijd worden voor een update.

Mijn misofonie is erger geworden maar ik ben zelf optimistischer geworden.
Hoe het komt dat ik nu optimistischer ben weet ik niet, maar ik ben er wel super blij mee omdat ik hierdoor veel beter om kan gaan met misofonie.
Ik besef me dat misofonie iets is waar ik nooit meer van af zal komen en waar ik mee moet leren leven. Boos zijn op alles en iedereen en iedere dag piekeren gaat me niet helpen de dingen te bereiken die ik wil.

Ik ga nu 3-4 dagen in de week naar school.
Toen school een tijdje geleden naar mijn vele afwezigheid vroeg heb ik aan school en de leerplicht verteld over mijn misofonie en dat ik soms een rustdag nodig heb. Gelukkig begrepen ze het en nu is mijn vele afwezigheid geen probleem meer. De docenten spreken kinderen helaas niet aan wanneer de leerlingen tijdens de lessen eten en soms snappen ze het niet als ik aangeef dat ik er last van heb of vragen ze waarom ik er zo vaak niet ben. Het frustreert me dat ik steeds opnieuw moet uitleggen wat mij dwars zit maar er zit niets anders op.

Ik ben ook begonnen met de misofonie therapie in het AMC! Het bestaat uit 8 sessies en ik heb er tot nu toe 2 gehad.
De therapie wordt in een groep gegeven en bestaat uit cognitieve gedragstherapie en psychomotorische therapie.
Ik heb veel huiswerk meegekregen zoals aandachtsvaardigheden oefenen (iedere dag even iets bewust proberen te doen zonder afgeleid te raken), ontspanningsoefeningen (hier ben ik super slecht in omdat ik het vergeet), mijn spanning via een meter bijhouden en hierbij beschrijven wat ik voel en naar je lijf luisteren.
Ik heb naast de groepstherapie ook nog individuele therapie waar ik ook huiswerk voor mee krijg dus soms is het erg verwarrend en vergeet ik het een en ander.

Tot nu toe sta ik achter de therapie en ben ik er erg blij mee.
De eerste sessie voelde ik mij niet erg serieus genomen en ik nam de andere ‘misofonen’ niet serieus omdat ze vaak het word ”irritant” benoemden en vertelden dat ze nog aan tafel aten, naar de bios gingen etc…

Ik ben twee jaar geleden gestopt met het baantje die ik toen had, ik ga weinig naar school, ik ga niet naar de bios, ik ontwijk etentjes of andere eet gelegenheden en zit vaak met oordoppen in.
Omdat ik 24/7 bezig ben met mijzelf rustig houden, niet flippen en vermijden van geluiden en deze mensen nog gerust hun dagelijkse leventje kunnen voortzetten voelde ik me niet serieus genomen, alsof de ernst van de situatie niet gezien werd.

Nu denk ik er gelukkig anders over. Voor iedereen is misofonie anders en misschien hebben zij er veel meer last van dan dat zij uiten.

Ik hoop dat deze therapie mij verder goed met misofonie leert omgaan en ik zal over een tijdje weer een update posten!

Het begint weer..

Ik heb al een tijdje niets geschreven omdat ik dacht dat er toch niemand is die mijn berichten leest en het interesseert + ik had gewoon weinig tijd en als ik wel tijd had vergat ik het. Ik ga toch proberen af en toe wat te plaatsen als ik er tijd voor heb en er aan denk 🙂

Eerste dag school na de vakantie en het is alweer begonnen… mensen die gillen en druk doen om half 9 s’morgens, mensen die schreeuwend fluisteren, kraken met zakjes en stiekem eten tijdens de les waarbij ze denken zacht te doen maar het lijkt alsof de docent doof is want tering wat een geluid komt daar vanaf. Vervolgens ga ik EXPRES in mijn eentje bij mijn kluisje eten waar niemand is, maar als een meisje uit mijn klas me ziet komt ze gelijk bij me staan om me gezelschap te houden…. had je niet hoeven doen lieverd 🙄🙄🙄🙄 misschien als je normaal kan eten maar dat kan je niet dus rot op. Nu probeer ik in een koffietent tijdens mijn tussenuur huiswerk te maken maar dat gaat lastig met een stel die alleen maar no-go woorden gebruikt met een bekakt accent terwijl ze nog eten achter hun kiezen hebben + een kind die ernaast zit.

PFFF de dag is nog maar net begonnen en ik sta nu al op het punt om iemand helemaal in elkaar te slaan (doe ik niet hoor)

Sorry ik had even erg veel behoefte om te klagen

Rotdag

Heb vandaag weer een rotdag, ik ben pas om 00:30 gaan slapen en moest om 07:15 opstaan, ben dus super moe! Ik heb voor deze week een heel strak schema om te leren voor school, heb maar 2 uurtjes voor mijzelf op 1 dag dus daar baal ik al van en gister ging alles nog wel zo goed met mij en met mijn misofonie! Nu kan ik weer helemaal nergens tegen en wil ik iedereen een klap verkopen bij ieder geluidje…